Ik ben getormenteerd
16 januari 2009 | 18:25
Ik stuitte net op een nog onbekende recensie van WOK door Michel Kempeneers van De Standaard. 'De getalenteerde Nederlander Jeroen Steehouwer (41) slaat weer toe. Geheel onverwacht heeft hij een zwart-wit albumversie gepubliceerd van Wok, een verhaal dat ruim tien jaar geleden al is verschenen, zij het in een lichtjes andere vorm, in het gereputeerde Nederlandse blad Zone 5300. Steehouwer kenden we al van enkele Tolstoj-verstrippingen en van een bundel met autobiografiche kortverhalen. De pessimistische ondertoon van beide boekjes vinden we terug in Wok, dat gaat over een (naamloze) hond die verliefd wordt op zijn baasje, de danseres Wok. Het is een bevreemdend verhaal over mensen op zoek naar liefde, dat perfect past bij de getormenteerde auteur die Steehouwer is.
Het is beslist geen toeval dat hij van Wok uiteindelijk geen humoristische strip heeft gemaakt, hoewel dat eerst de bedoeling was. Integendeel, door zijn keuze voor een stijve, minimalistische tekenstijl --- simpele tekeningen, nauwelijks decor --- is Wok zeer klinisch, haast onderkoeld. Het is moeilijk empathie te ontwikkelen voor de personages, wat Woks krampachtige zoektocht naar emotioneel evenwicht nog sterker in de verf zet.'
Het is beslist geen toeval dat hij van Wok uiteindelijk geen humoristische strip heeft gemaakt, hoewel dat eerst de bedoeling was. Integendeel, door zijn keuze voor een stijve, minimalistische tekenstijl --- simpele tekeningen, nauwelijks decor --- is Wok zeer klinisch, haast onderkoeld. Het is moeilijk empathie te ontwikkelen voor de personages, wat Woks krampachtige zoektocht naar emotioneel evenwicht nog sterker in de verf zet.'
Fijne bespreking, Michel lijkt WOK te begrijpen. En grappig dat hij me getormenteerd noemt. Ik stuurde hem vanmiddag een exemplaar met vrolijke afleveringen van Katja, 'De G van Goed Gek'. Ik ben benieuwd hoe hij me nu gaat noemen... een getormenteerde gek, maar vrolijke auteur?